Over Alfred

Alfred Bollenbakker: waar anderen risico's zien, zoekt hij naar verborgen kansen

De wereld van grote projecten draait vaak om beheersing. Planningen worden opgesteld, risico's geïnventariseerd en scenario's doorgerekend. Alles om verrassingen zoveel mogelijk uit te sluiten. Toch stelt Alfred Bollenbakker al jarenlang een interessante vraag: wat als de grootste kansen juist verborgen zitten in de dingen die we nog niet zien?

Als planner op enkele van de grootste infrastructuurprojecten heeft Alfred van dichtbij ervaren hoe organisaties omgaan met onzekerheid. Vrijwel ieder project kent uitgebreide risico- en kansanalyses. Methoden zoals SWOT-analyses brengen bekende kansen en bekende bedreigingen in kaart. Dat levert waardevolle inzichten op, maar volgens Alfred blijft daarmee een belangrijk gebied onbelicht: de kansen die nog niet zichtbaar zijn en die buiten de traditionele denkkaders vallen.

Juist daar begint zijn fascinatie voor serendipiteit. Niet als toeval in de klassieke betekenis van het woord, maar als het vermogen om onverwachte mogelijkheden te herkennen en deze bewust onderdeel te maken van besluitvorming. Waar veel organisaties zich richten op het voorkomen van problemen, onderzoekt Alfred hoe projecten actief kunnen profiteren van kansen die nog niet eerder zijn ontdekt.

Deze visie heeft geleid tot de ontwikkeling van een eigen methodiek waarin Blue Efficiency en serendipiteit samenkomen. Het resultaat is de zogenaamde BTI Lens. Een benadering die projectteams helpt om met een andere blik naar hun investeringen, processen en besluitvorming te kijken.

De kracht van de BTI Lens zit in haar eenvoud. Met behulp van kunstmatige intelligentie wordt een project tweemaal geanalyseerd. Eerst volgens de traditionele uitgangspunten en vervolgens opnieuw door de BTI Lens. Door beide analyses naast elkaar te leggen ontstaat een uniek inzicht in verborgen optimalisaties, onbenutte mogelijkheden en alternatieve oplossingsrichtingen die anders vaak buiten beeld blijven.

Wat deze aanpak bijzonder maakt, is dat de impact niet beperkt blijft tot kleine efficiëntieverbeteringen. Bij grote infrastructurele projecten vertegenwoordigen zelfs minimale optimalisaties enorme financiële waarden. Besparingen lopen daardoor niet zelden op tot tientallen of zelfs honderden miljoenen euro's. Niet doordat er harder wordt gewerkt, maar doordat er slimmer wordt gekeken.

Alfred combineert daarbij iets wat zelden samenkomt: jarenlange praktijkervaring in complexe projectomgevingen én een vernieuwende visie op innovatie. Hij begrijpt de realiteit van budgetten, deadlines en bestuurlijke besluitvorming, maar durft tegelijkertijd bestaande aannames ter discussie te stellen.

Misschien is dat wel wat hem onderscheidt. Waar veel experts zich richten op het optimaliseren van bekende processen, richt Alfred zich op het zichtbaar maken van mogelijkheden die nog verborgen zijn. Niet door te vertrouwen op geluk, maar door een systematische methode te ontwikkelen waarmee organisaties kansen leren herkennen die voorheen onzichtbaar waren.

In een tijd waarin projecten steeds complexer worden en investeringen steeds groter, groeit de behoefte aan nieuwe manieren van denken. Met de BTI Lens laat Alfred Bollenbakker zien dat innovatie niet altijd draait om nieuwe technologie alleen. Soms begint echte vooruitgang met een andere manier van kijken.

En juist daar ligt zijn missie: serendipiteit transformeren van een gelukkig toeval naar een strategisch instrument dat organisaties helpt betere beslissingen te nemen, meer waarde te creëren en de toekomst met een bredere blik tegemoet te treden.